Januari 2025 heb ik na een grote buikoperatie een tweede longembolie gehad en deze heeft een loninfarct geroorzaakt. In 2017 mijn eerste dubbelzijdige longembolie gehad en vorig jaar dus de 2de. Dit keer met nog meer stolsels ennog grotere stolsels. Na mijn eeste embolie knapte ik redeljkk snel op. Nu blijf ik moe met fietsen en traplopen, en krijg een vervelend gevoel op mijn borst. Herkent iemand dit?? Is het normaal dat na een infarct restverschijnselen blijven? Het gekje is wandele gaat goed, kan 10 km wandelen, maar traplopen, fietsen en bepaalde huishoudelijke klussen willen niet echt
Hallo Marielle,
Het is helaas herkenbaar. Je kunt soms lange tijd, jaren, last houden van restklachten. Al is dat bij iedereen anders.
Ik heb in 2013 massale longembolieën in combinatie met een zware longontsteking gehad. Heb ook een longinfarct. Ben die mijn overlevingsmonument gaan noemen.
Ik heb tijdens flinke fysieke of mentale inspanning een 5 tal jaren last gehad van een behoorlijk pijnlijke longinfarct plek. Het was alsof iemand daar met de nagels in een blauwe plek zat te knijpen. Op een gegeven moment trok dat met een stuk vermoeidheid langzaam weg. Toen kon ik ook weer lange afstanden hardlopen.
Sterkte!
Hi Mariëlle,
Ik heb ruim 5 jaar geleden meerdere longembolieen in beide longen en longslagader gehad en als gevolg een longinfarct.
Ik herken die klachten zeker. Zoals bij Corné zijn die pijnlijke steken inmiddels wel weg, maar de vermoeidheid en andere restklachten helaas niet. Dit heeft ook echt wel invloed op inspanningen/sport/etc.
Als je eens wil kletsen, stuur gerust een berichtje.
Liefs,
Janneke
Hoi Marielle,
Heel herkenbaar! Ik heb 6 jaar geleden massale dubbele longemboliën gehad en heb hier helaas chronische longemboliën aan overgehouden. Die vervelende pijn op de borst heb ik na 6 jaar nog steeds, met daarbij nog veel meer pijnen, zoals stekende pijnen in de longen en tussen mijn schouderbladen. Inmiddels weet ik vanuit het VU dat deze klachten samen horen met wat ik gehad heb. Ik heb geleerd, dat ze dingen niet kunnen verergeren, maar ik moet wel direct stoppen met wat ik doe. Ik mag niet door de pijn heen gaan van de arts.
Dus conditie opbouwen gaat met kleine stapjes. Als je meer wilt weten stuur me dan gerust een bericht.
Groetjes Heleen
Het is helaas herkenbaar. Je kunt soms lange tijd, jaren, last houden van restklachten. Al is dat bij iedereen anders.
Ik heb in 2013 massale longembolieën in combinatie met een zware longontsteking gehad. Heb ook een longinfarct. Ben die mijn overlevingsmonument gaan noemen.
Ik heb tijdens flinke fysieke of mentale inspanning een 5 tal jaren last gehad van een behoorlijk pijnlijke longinfarct plek. Het was alsof iemand daar met de nagels in een blauwe plek zat te knijpen. Op een gegeven moment trok dat met een stuk vermoeidheid langzaam weg. Toen kon ik ook weer lange afstanden hardlopen.
Sterkte!
Ik heb ruim 5 jaar geleden meerdere longembolieen in beide longen en longslagader gehad en als gevolg een longinfarct.
Ik herken die klachten zeker. Zoals bij Corné zijn die pijnlijke steken inmiddels wel weg, maar de vermoeidheid en andere restklachten helaas niet. Dit heeft ook echt wel invloed op inspanningen/sport/etc.
Als je eens wil kletsen, stuur gerust een berichtje.
Liefs,
Janneke
Heel herkenbaar! Ik heb 6 jaar geleden massale dubbele longemboliën gehad en heb hier helaas chronische longemboliën aan overgehouden. Die vervelende pijn op de borst heb ik na 6 jaar nog steeds, met daarbij nog veel meer pijnen, zoals stekende pijnen in de longen en tussen mijn schouderbladen. Inmiddels weet ik vanuit het VU dat deze klachten samen horen met wat ik gehad heb. Ik heb geleerd, dat ze dingen niet kunnen verergeren, maar ik moet wel direct stoppen met wat ik doe. Ik mag niet door de pijn heen gaan van de arts.
Dus conditie opbouwen gaat met kleine stapjes. Als je meer wilt weten stuur me dan gerust een bericht.
Groetjes Heleen